Yardır babam,yardır…

Askerliken sonra “Sivil” olarak yazdığım ilk günce yazım bu. Hemen hemen askerlik psikolojisinden kurtuldum. Asıl askerlik şimdi başlıyor deselerde umurumda değil. 155+2 günün üstesinden gelen pek çok şeyin üstesinden gelir görüşündeyim.

Askerlik beklediğim gibi değildi, savaşmadım ama sevişmedim de. Göstermelik bir kurumda, kısa süreli göstermelik askerlik yapıp geldim. Birkaç iyi ( aldığı görevin karşılığını veren) rütbeli sayesinde işlerin yürüdüğü bir kışlada askerlik değil memuriyet yaptım. Hayattan mı yoksa çalışmaktan mı bıkmışlar bilemiyorum, herkes görevi bir astına veriyor, ve o hiyerarşide en alt basamak olan erbaş ve ere kadar iniyor o iş.

KSD (Kısa Dönem) askerseniz rütbelilerin yapabileceği işleri siz de yapabilirsiniz gözüyle bakılıyor. Eğer bir de bilgisayar mühendisiyseniz işler ellerinizden öper. Yardır babam, yardır.

5 aylık süreç içinde 3 denetime gelip, 4.sünden son anda yırtan biri olarak bir bölüğün tüm yazılı işlerini üstlenmek durumunda kaldım. Acemilikten çıkıp alaya BİSMİLLAH der demez, kendimi bir komutanın bilgisayarının başında buldum, o günden itibaren başı olmayan, sonu bilinmeyen yapılması ve ertesi güne yetişmesi gereken işler arka arkaya gelmeye başladı. Yaptıkça, yenisi. Bittikçe -“Sıradaki” Geceler gündüzüm, gündüz zaten gündüz olmaya devam etti.

Neyse ki, bitti. Fazla devam edip askerlikten soğutmaktan SİLİVRİ’ye gitmeyeyim. Hoş oraya göndermezler ama 😉

 

Read More